Bedreiging

Algemeen dagblad vrijdag 13 juli door Lot  Folgering.
AMSTERDAM - De bedwants is bezig aan een opmars.

De bedwants is aan een complete revival bezig. Waren de bloedzuigende insectjes eerder alleen in hotels te vinden, tegenwoordig melden ook particulieren dat bedwantsen hun huis en vooral hun bed onveilig maken.

De bedwants is een insect ter grootte van een lieveheersbeestje en zo plat als een stukje papier. Althans, voor ze opzwellen omdat ze zich tegoed doen aan bloed. Zodra de lichten uit zijn, kruipen de beestjes uit hun schuilplaats - zomen in het beddengoed, kieren in kasten en holle ruimtes achter plinten - om slapers in hun blote benen en nek te bijten.
De Amsterdamse GGD wil niet spreken van een plaag, maar ziet wel een stijging van het aantal meldingen. Kwamen in 2003 nog 58 meldingen bij de dienst binnen, vorig jaar waren dat er zeventig.

Woordvoerder Bert Spierings van de Brancheorganisatie de Nederlandse Vereniging van Plaagdiermanagement Bedrijven (NVPB) zegt dat de bedwants sterk in opmars is. ,,Dat komt omdat mensen steeds meer reizen,’’ weet Spierings.

Meeliftend in de koffers en tassen van toeristen en zakenlui vindt de bedwants zijn weg naar hotels - goedkoop én superdeluxe - over de hele wereld en uiteindelijk ook naar de huizen. Bovendien gedijen de eitjes die het insect legt, beter bij de alsmaar stijgende temperaturen.

Gevaarlijk zijn bedwantsen niet. ,,De beet is hooguit heel irritant. Je houdt er een jeukende, rode bult aan over die weken blijft zitten. Veel langer dan een gemiddelde muggenbult,’’ zegt Spierings.

Veel erger is dat de bestrijding van de insecten een moeizaam en daarom kostbaar proces is. ,,De bestrijding zelf kost weliswaar maar een paar uurtjes. Maar alle kasten en bedden moeten uit elkaar en het beddengoed moet worden gewassen. En met één kamer ben je er niet. Je moet ook alle kamers eronder, erboven en ernaast behandelen,’’ weet Ruud van Laere van het Zandvoortse Excellent ongediertebestrijding. ,,En tot slot moet de behandeling zeker één tot twee keer worden herhaald omdat de eitjes na ongeveer 21 dagen uitkomen.
De GG&GD Utrecht kreeg in de maanden augustus en september 2003 twee meldingen van personen die na een hotelverblijf huidafwijkingen opliepen. Het ging enerzijds om een echtpaar dat in Utrecht in een hotel had gelogeerd en anderzijds om een groep leerlingen die in België een hotel had bezocht. Het verloop en de ernst van de klachten varieerden per patiënt maar in alle gevallen wezen de symptomen in de richting van beten van de bedwants. De hoteliers bevestigden het vermoeden, ze wisten (inmiddels) dat ze deze insecten in hun hotel huisvestten.

jaargang 14 nummer 11 2003 (pagina 386 - 387)

in nette hotels

Bedwantsen, ook in nette hotels

De GG&GD Utrecht kreeg in de maanden augustus en september 2003 twee meldingen van personen die na een hotelverblijf huidafwijkingen opliepen. Het ging enerzijds om een echtpaar dat in Utrecht in een hotel had gelogeerd en anderzijds om een groep leerlingen die in België een hotel had bezocht. Het verloop en de ernst van de klachten varieerden per patiënt maar in alle gevallen wezen de symptomen in de richting van beten van de bedwants. De hoteliers bevestigden het vermoeden, ze wisten (inmiddels) dat ze deze insecten in hun hotel huisvestten.

Bedwants in Utrecht

Een buitenlands echtpaar dat in Utrecht te gast was kreeg op de dag na aankomst in het hotel klachten: jeukende bultjes en algemene malaise. De klachten verergerde in de loop van enkele dagen zozeer dat beide echtelieden niet in staat waren om te werken. Bij de man verliepen de klachten het ernstigst, hij liep ± 400 beten op (zie foto) op armen, romp en benen. De rode ronde plekken hadden in het midden een donker puntje en liepen in elkaar over. Een mogelijke verklaring voor de ernst van de klachten is dat de man voor meerdere stoffen allergisch is. Zijn eigen arts stelde de diagnose: insectenbeten. Bij een bezoek aan het hotel bleek dat men beestjes had gezien en gevangen. Ook was inmiddels een onderzoek gestart door een gespecialiseerd bedrijf. Die constateerde bedwantsen, alleen op de kamer waar het echtpaar had geslapen. De betreffende kamer van het hotel werd tweemaal behandeld.

De bedwants of wandluis is een 4-7 mm groot geelbruin insect dat zich voedt met bloed van mensen en zoogdieren. Hij bijt vooral gedurende de nachtelijke uren, wanneer hij in grote aantallen uit kieren, plafonds, naden in het behang en vanonder een matras te voorschijn komt. De klachten die optreden na beten door bedwants zijn variabel: van vrijwel geen reactie tot uitgebreide huidklachten, die waarschijnlijk nog dagen na blootstelling kunnen ontstaan. De bedwants brengt waarschijnlijk geen infectieziekten over, al is onder meer het hepatitis-B-virus uit bedwantsen geïsoleerd. De diertjes kunnen met insecticiden worden bestreden.

Een bedwants verspreidt waarschijnlijk geen infectieziekten. Foto: John L. Foltz, University of Florida

---

in België

Bedwants in België

Eind augustus bracht een groep van 70 leerlingen van opleidingsinstituut in Utrecht een bezoek aan België. Na de eerste overnachting in een hotel kregen 3 leerlingen klachten alsof zij gebeten waren door insecten. Het hotel bleek bekend te zijn met ‘beestjes’ en liet de kamers leegmaken. Op het moment van de melding aan de GG&GD (4 september) hadden 10 leerlingen klachten. Uiteindelijk kregen 15 leerlingen klachten waarbij de laatste symptomen op 9 september ontstonden. De leerlingen sliepen in verschillende kamers en in sommige kamers hadden zowel leerlingen met klachten geslapen als klachtenvrije leerlingen. De eerste personen die klachten kregen (2) hadden er het meest last van: de beten raakten ontstoken en er kwam geelachtig vocht uit. Het jeukte erg. Er waren geen klachten van algehele malaise. Na 2 dagen volgende langzaam herstel. Bij anderen die in een vroeg stadium klachten kregen, was het beeld milder. De laatste groep met klachten sprak vaak alleen over een soort muggenbulten. Bij allen stond jeuk op de voorgrond. De beten zaten over het algemeen op armen, romp en benen. Enkele leerlingen gingen naar huisarts waar 4 keer de diagnose kleerluis werd gesteld. De GG&GD vroeg de betrokken leerlingen een vragenlijst in te vullen over de klachten, de aard ervan en de plaats, het moment van het ontstaan van de klachten, de diagnose van de huisarts en de behandeling. De beschreven klachten zouden heel goed ontstaan kunnen zijn door beten van de bedwants. Ook uitgestelde reacties zijn beschreven, tot 9 dagen na blootstelling.

Het hotel bleek bekend te zijn met bedwantsen. Men had al diverse malen de kamers behandeld maar van tijd tot tijd stak dit probleem de kop weer op. Daarom werd het hotel verbouwd (onder andere werden poreuze muren gladgemaakt). Het Kenniscentrum Dierplagen te Doorwerth meldt dat de bedwants tegenwoordig vaker een probleem is, ook in ‘nette hotels’. Het lijkt erop dat GG&GD Gemeente Utrecht daar de afgelopen maanden twee voorbeelden van heeft gezien.

De man had ± 400 beten op armen, romp en benen Foto: GGD Utrecht

M. Dorigo, Sociaal verpleegkundige GG&GD Utrecht, e-mail: M.Dorigo@utrecht.nl